خدا ، كفر هم چهار پايه دارد : شيفتگى ، هراس خشم ، و شهوت .
154 - هر كه در دنيا زهد ورزد از خوارى آن بيتاب نگردد ، و هر كه براى عزت آن رقابت نورزد خدايش بىهدايت خلق رهنما است ، و بىتعليم او را بياموزد ، و حكمت را در دلش جاى دهد ، و بر زبانش بگرداند .
155 - خدا را بندها است كه با نهاد پاك با او معامله كردند و خدا درست از آنها قدردانى كرد و آنانند كه روز قيامت حسابشان پاك است ، و چون در برابر او ايستند دفتر اعمالشان پر است از اسرارى كه با او در ميان نهادهاند .
156 - اخلاق خود را رام خوبيها كنيد ، و ببزرگواريهاشان بكشانيد و خود را ببرد بارى عادت دهيد ، و بر خود و به ديگران احسان كنيد . بدان چه وسيله سپاس بر شما است و با مردم بسيار خرده گيرى نكنيد ، و قدر خود را بالا بريد بوسيله كناره گيرى از كارهاى پست ، توان ناتوان را حفظ كنيد بآبروى خود و كمك به او هنگامى كه نداريد از خود آنچه را بشما اميد داشته به او بدهيد ، از آنچه در غياب شما است پر بحث و كاوش نكنيد تا غائب از شما بيشتر گردد ( تا غائب پيش شما بزرگ شود « خ ل » ) خود را از دروغ نگهداريد كه از پستپايه ترين اخلاق است و نوعى از دشنام است ، و طورى از پستى ، و خود را به چشم بهم نهادن از وارسى كامل امورى ارجمند داريد .
157 - موعد مقرر مرگ خود بهترين دژ است . زيرا هيچ كس نيست جز اينكه بهمراه او از طرف
تحف العقول عن آل الرسول ( ص ) ( فارسي ) — صفحة 226
مساهمون: ابن شعبة الحراني
ص٢٢٦