چون به سختى افتد زبون گردد ، زود خشم و دير رضا است از كم خدا بخشم آيد و بسيارش هم خشنود نسازد قصد شر فراوان دارد و برخى از آن را به كار تواند بست و افسوس مىخورد كه چرا فلان كار بد را نكرده .
79 - دنيا و آخرت دو دشمن با هم جنگندهاند و دو راه از هم جدا هر كه دنيا را دوست دارد و بدنبال او رود دشمن آخرتست و با آن در ستيز است مثل آنها مثل مشرق و مغربست و هر كه ميان آن دو رود بيكى نزديك نشود جز اينكه به همان اندازه از ديگرى دور شود .
80 - هر كه از وعيد بترسد دور به دو نزديك شود ، و هر كه از قوت دنيا سير نشود هر چه جمع كند او را بس نباشد ، هر كه براى دنيا بكوشد از دستش برود و هر كه از آن دست كشد نزدش آيد ، همانا دنيا سايه ايست كه تا مدت مقررى دراز است ، خدا رحمت كند بنده اى را كه سخن حكيمانه را بشنود و بدل سپارد ، و به راه راست كه دعوت شد بدان گرايد ، و دست بدامن نجاتبخش رهبرى زند و نجات يابد ، خوبى پيش دارد ، و كار خوب كند ، ذخيره اى پيش فرستد و از محذور كناره گيرد ، تيرى بنشان زند [ و عوض پيش دهد ] با هواى نفسش مبارزه كند و آرزوى بى جا را بكنار نهد ، صبر را مركب نجات كند و تقوى را ساز و برك وفات ، به راه روشن و جاده معلوم بچسبد و مهلت را غنيمت شمارد و بمرگ و امادگيش پيشدستى كند و از كردار خوب توشه بردارد .
81 - به مردى فرمود : شما چگونهايد ؟ گفت : اميدواريم و بيمناك فرمود : هر كه به چيزى اميد دارد جوياى آنست و هر كه از چيزى ترسد از آن گريزد ، من نميدانم ترس مرديكه شهوتى بر او رخ دهد و
تحف العقول عن آل الرسول ( ص ) ( فارسي ) — صفحة 212
مساهمون: ابن شعبة الحراني
ص٢١٢