33 - هر كه تواند خود را از چهار چيز نگهدارد شايسته است كه هرگز بد نبيند ، گفته شد كه آنها چهاند ؟ فرمود شتاب و لجبازى و خود بينى و سستى .
34 - كارها بر سه گونه است ، واجبات و فضائل و معاصى هر واجبى بامر خدا و خواست او و رضاى او و علم و تقدير او است بنده آنها را به كار بندد از عذاب خدا بوسيله آن نجات يابد ، و أما فضائل مورد امر حتمى خدا نيستند ولى بخواست او و رضاى او و بعلم و تقدير اويند بنده آنها را به كار بندد و ثواب برد ، و اما معاصى مورد امر و مشيت خدا و رضاى او نيستند ولى بعلم او و تقدير اويند كه آنها را در وقت خود اندازه گرفته و بنده به اختيار خود مرتكب آنها گردد و خدايش بر آنها عقاب كند زيرا او را از آنها نهى كرده و او باز نايستاده .
35 - أيا مردم راستى خدا را در هر نعمتى كه داده حقى است هر كه ادا كند فزونش سازد و هر كه كوتاهى كند خود را در خطر زوال نعمت و تعجيل در عقوبت انداخته . بايد خدا شما را در باره نعمت هراسان بيند چونان كه در باره گناهان ترسان بيند .
36 - هر كه دست تنك شد و نپنداشت كه اين از لطف خدا است به او يك آرزو را ضايع كرده و هر كه وسعت در مال يافت و نپندارد كه اين يك غافلگيرى از خدا است نسبت به او در جاى ترسناكى آسوده مانده .
37 - أيا مردم از خدا يقين خواهش كنيد و روى بعافيت آريد زيرا والاترين نعمت عافيت است
تحف العقول عن آل الرسول ( ص ) ( فارسي ) — صفحة 204
مساهمون: ابن شعبة الحراني
ص٢٠٤