ليخبروا . . . بلكه فرموده : لينذروا .
2 - قسم دوّم شامل آيهء شريفهء نفر مىشود و لكن به درد ما نمىخورد ، چرا كه فتاواى ابن بابويه و امثال او در باب خبر واحد به درد ما نمىخورد ، چون كه ما خواهان الفاظ امام هستيم .
3 - قسم سوّم نيز نسبت به مقلّدين شخص مجتهد حجّت است و لذا انذار و حذر نيز بر آنها واجب است ، لكن از اين جهت محل بحث ما نمىباشد يعنى : نسبت به مجتهد ديگر كه منتظر الفاظ و كلمات امام است حجّت نيست ، چرا كه آيه لينذروا دارد و نه ليخبروا .
درحالىكه براى مجتهد جهت اخبارى مهم است و نه انذارى . نتيجه اينكه آيهء نفر در اثبات ما نحن فيه كاربرد ندارد .
* مراد از عبارت ( فالحقّ : انّ الاستدلال بالآية . . . ) چيست ؟
نظر شيخ است در پايان مطلب مبنى بر اينكه :
حق اين است كه به اين آيه
فَلَوْ لا نَفَرَ . . .
لِيَتَفَقَّهُوا فِي الدِّينِ
جهت اثبات وجوب كفائى اجتهاد و لزوم تقليد عوام از مجتهدين ، استدلال نمود و اين استدلال به مراتب اولى است از استدلال به آن جهت وجوب و حجيّت خبر واحد ، چرا ؟
زيرا كه آيه فرموده : لينذروا . . . و نفرموده : ليخبروا .