كه خدا او را در دگرگون ساختن خود در شب قدر و براى آغاز زندگى نو كه رضاى خدا در آن است ، موفق مىكند و سپس به حجّ مىرود و با حجّ اعلان مىكند كه همهء خدايان ساختگى در زمين و طاغوتها را كه از خود همتايان و انبازانى براى خدا قرار مىدهند ، را رها كرده است ، سپس در حال جهاد در راه دين و خداوندش به شهادت مىرسد ، بدون شك از اهل بهشت خواهد بود .
انسان را ناچار مرگ مىيابد ، امّا مرگ چه شيرين است وقتى از طريق شهادت باشد و مهمترين فوايد شهادت در راه خدا بخشودگى همهء گناهان است ، زيرا خدا وعدهء بهشت به شهيد راه خود داده است .
« و دعا و درخواست صالح را براى ما مستجاب كن » ما بسيار دعا مىكنيم ، امّا برخى از اين دعاها گاهى به حال ما سودى ندارد ، بنابراين از خدا مىخواهيم كه دعاهاى صالح ما را اجابت فرمايد .
« و آنگاه كه در قيامت ، اوّلين و آخرين را جمع آوردى ما را ببخشاى » روايات مىگويند كه خدا رحمتش را به صد جزء تقسيم كرده ، پس رحمت خدا در اين روز واسع است و اگر رحمت او نباشد مردم همگى هلاك مىشوند و چه بسا بتوان گفت : اگر رحمت خدا نباشد حتى يك نفر داخل بهشت نمىشود . در اينجا به داستان آن مرد عابد زاهد كه براى عبادت ، نماز و ابتهال خود را از هر چيزى فارغ كرده بود و پيوسته خدا را مىخواند كه او را به سبب عملش داخل بهشت كند ، نه به سبب رحمت خدا اشاره مىكنيم .
آن مرد شبى خواب ديد كه قيامت برپا شده و نوبت حساب رسى او رسيده و ترازو در برابرش قرار گرفته و اعمالش در يكى از كفّههاى ترازو نهاده شده وديد كه عملش بسيار است ، اعمالى همچون نمازها ، ابتهالات ، عبادات و . . . ولى در كفّهء دوم گناهان او نهاده نشده ، يا براى آنكه گناهانى قابل ذكر نداشته يا اينكه خدا گناهانش را بخشيده ، فقط انارى كه در زندگيش خورده بود در كفّهء تراز و نهاده شد و اين انار بالطبع نعمتى است از ميليونها نعمتى كه خدا با او داده و ديد كه كفّهاى كه
دعا (معراج مومنين و راه زندگى) (فارسى) — صفحة 194
مساهمون: كمال نژاد
ص١٩٤