را به آرزوهاى دنيا وا خرت برسان » همهء آرزوهاى ما به زودى برا ورده خواهد شد و درست نيست كه انسان از آن نااميد شود ، تحقّق آرزوها احتياج به وسيله و واسطهاى دارد و آن حجّت غايب و نايبان اوست .
« و برتر از آنچه ميل آن داريم به ما عطا فرما » از خدا مىطلبيم كه كوتاهى در اجابت خواستههاى ما نكند زيرا عقل انسان محدود است و خواستههايش نيز محدود است ، خدايى را مىخوانيم كه عمق نيازهاى ما را مىداند تا بيش از آنچه مىخواهيم و بالاتر از رغبت ما به ما بدهد : « و برتر از آنچه ميل آن داريم به ما عطا فرما اى بهترين كسانى كه مورد درخواست قرار مىگيرند » چه كسى بهتر از خداست تا انسان از او حاجت بخواهد ؟ انسان مىتواند در هر وقتى از او هر چيزى را بخواهد و اين گونه نيست كه پرده دارانى او را از بندگانش بپوشانند و در او براى داخل شوندگان باز است و تقرّب به او و درخواست از او به شفيع و راهنما و تشريفات نياز ندارد واو برتر از همهء اينهاست ، به خواهنده چندين برابر آنچه بخواهد مىدهد ، پس او « بهترين كسانى است كه مورد درخواست قرار مىگيرند و گسترده عطاترين كسان است . »
« خدايا دلهاى ما را با او شفا بخش » اين قُلّهء خواستههاست ، زيرا ممكن است دولتى اسلامى و جامعهاى مسلمان وجود داشته ، دولتى با قوانين اسلامى و جامعهاى كه در روابط ظاهرى خود تابع ارزشهاى اسلامى است و حالتى از حركت ، ثروت ، پيشرفت ، رفاه و عزّت نيز در آن هست ، امّا دل همچنان بيمار باشد و انسان از همهء اين نعمتها بى بهره ماند ، زيرا دل از سلامت و صفا و اطمينان بى بهره است ؛ كاملًا مانند انسان حسودى كه اگر چه صاحب همهء نعمتهاى دنيا شود ، امّا هرگز آسوده خاطر نيست ، زيرا به ديگران به خاطر نعمتهاى كه دارند حسادت مىورزد .
بنابراين ما به چيزى بزرگتر از همهء نعمتها محتاج هستيم و آن شفاى دلهاست .
دعا (معراج مومنين و راه زندگى) (فارسى) — صفحة 185
مساهمون: كمال نژاد
ص١٨٥