« قال النبيّ لأصحابه : ملعون كلّ مال لا يزكّى
، ملعون كلّ جسد لا يزكّى . ولو في كلّ أربعين يوماً فقيل : يا رسول اللَّه
، أمّا زكات المال فقد عرفناها فما زكات الأجساد ؟ فقال لهم : إن تصاب بآفة » .
( بحار الانوار
، ج 93
، ص 289 )
همچنين مىفرمايد : پيامبر روزى يارانش را گفت : هر مال زكات داده نشده ، ملعون است و هر بدن زكات داده نشده - اگر چه هر چهل روز يك بار - ملعون است .
گفتند : اى رسول خدا زكات مال را مىدانيم ، زكات بدن چيست ؟ فرمود : اين است كه به آفتى گرفتار آيد ، پس چهرهء آنان كه اين سخن شنيدند دگرگون شد و چون آنان را بر اين حال ديد فرمود : آيا منظور مرا دريافتيد ؟ گفتند : نه اى رسول خدا . فرمود :
تن انسان خراشيده شود ، پايش به سنگ آيد ، لغزد ، بيمار شود ، خارى در او خلد و همانند اينها ، تا در پايان حديث فرمود : به چشم پريدگى دچار شود .
« من لم يرزء فما للَّهفيه من حاجة » .
( بحار الانوار
، ج 67
، ص 218 )
انسانى كه در زندگيش با هيچ مشكلى يا مصيبتى رو برو نمىشود ، نبايد خوشحال و مطمئنّ باشد ، زيرا اين علامت غرور است . پس انسان وقتى گرفتار مشكلى مىشود روحش بلندى مىگيرد و به نور خدا روشنى مىيابد و دلش متوجّه او مىشود ، فايدهء اين توجّه بيش از ضررهاى آن گرفتارى است . و در مقابل ، انسانى كه حتّى وقتى با عذاب روبرو مىشود تضرّع نمىكند ، دلش سخت و قسى شده و ابليس كارهاى بد او را پيش چشمش زينت داده است .
شيوههاى دعا
قرآن در اين باره مىگويد :
( قُلْ مَن يُنَجِّيكُم مِن ظُلُمَاتِ الْبَرِّ وَالْبَحْرِ تَدْعُونَهُ تَضَرُّعاً وَخُفْيَةً . . . ) .
( سورهء انعام ، آيه 63 )