بنابراين هدف اوّل برپايى حكومت اسلامى راستين است ، نه حكومت اسلامى منافقانه بر طبق اسلام ساختگى و هماهنگ با اميال غرب يا شرق .
هدف دوم اين است كه انسان در اين حكومت نقش پيشتاز را داشته باشد ، پس ما نبايد منتظر باشيم كه ديگران براى ساختن دولت اسلامى اقدام كنند ، ماييم كه بايد آن را بنا كنيم و ماييم كه براى اجراى نقش پيشتاز بايد بپاخيزيم : « و در آن دولت ما را از دعوتگران به طاعتت وراهنمايان و پيشوايان به سوى راهت قرار دهى » ، ما چه از نظر گفتار و چه ازنظر كردار نقشى پيشتازانه داريم ، دعوت به فرمانبردارى خدا اجراى اين نقش است از نظر گرفتار و رهبرى به سوى راه او اجراى اين نقش است از نظر عمل و به صحنه آمدن . « و به سبب آن دولت ، كرامت دنيا و آخرت را روزى ما كنى » ، اين است هدف دولت اسلامى ، كرامت يعنى استقلال و خير و فضيلت ، بالاترين هدف دولت اسلامى اين نيست كه به پيشرفت مادى ، اگر اين پيشرفت به قيمت استقلال و فضيلت و نيكى به مردم تمام شود ، برسد ؛ مثالى مىزنيم : امريكاييها از نظر تمدّن پيشرفت كردهاند ، امّا به قيمت ملّتها و فضيلت و اسرائيل نيز از نظر تمدّن پيشرفته است امّا به قيمت استقلال خود ، زيرا دولت كوچكى است وابسته و مرتبط به غرب ، بلغارستان نيز پيشرفته است ، امّا به قيمت استقلالش زيرا پيرو شرق است .
امّا دولت اسلامى درپى پيشرفت است ، امّا در كنار استقلال و استقلال را مىخواهد و در كنار آن فضيلت را .
« خدايا هرچه از حق به ما شناساندى ما را به آن وادار و هرچه از آن بازمانديم ما را بدان برسان . »
امّا چگونه به اين هدف مقدّس برسيم ؟
به وسيلهء دو چيز :
- « هرچه از حق به ما شناساندى ما را بر آن وادار » ، به اندازهء شناختمان از
دعا (معراج مومنين و راه زندگى) (فارسى) — صفحة 178
مساهمون: كمال نژاد
ص١٧٨