آن را تا عهد خويش ننوشت . آقاى زوتنبرك كتاب بلعمى را به زبان فرانسوى ترجمه كرده است « 1 » . گذشته از تأليف مزبور ( كه اكنون پس از چاپ و انتشار اصل عربى تأليف طبرى تقريبا هيچ اهميت تاريخى ندارد ) « 2 » ، مىتوان از « تاريخ ولات خراسان » نوشتهء ابو الحسين على بن احمد سلّامى « 3 » به زبان عربى ، ياد كرد . نام اين مؤلف در كتاب ثعالبى
هامش
- دكتر ريو اشتباها سال 386 هجرى نقل كرده ( 70Pers . MSS , Vol . I , P) و ضمنا به (mineddoula؟De Sacy . Histoire de Ye) .Notices et extraits t . IVص 363 استناد مىكند و حال آنكه در آنجا از ابو على سيمجورى سخن رفته نه بلعمى . با اين حال در اثر عتبى ذيل حوادث سال 382 از ابو على بلعمى ياد شده است . رجوع شود به عتبى ، منينى ، 170 ؛ عتبى ، نسخهء خطى موزهء آسيائى . ل 42 . نرشخى چاپ شفر ، 159 .
( 1 ) -Chronique de Abou - Djafar - Mohammed - ben - Djarir - ben - Iezid-Tabari , Traduite Sur la version persane d ' Abou - a ' li Mohammed Bel. 1874 - 1867 ،ami , . . . par H . Zotenberg , t . I - IV , Paris( اصل فارسى چندبار به وسيلهء چاپ سنگى در مشرق زمين منتشر شده . دربارهء بلعمى رجوع شود به : «Persian literature» ،Storey؛ «Balami» ،Barthold( هيأت تحريريه - . 65 - 61 .VOl I , pt I , sect . II . fasc . I , pp( 2 ) - ( در اين ايام متخصصان با اين استنتاج صريح موافق نيستند . اكنون معلوم شده كه بلعمى ظاهرا از يك روايت كتاب طبرى كه در دست نيست استفاده كرده ( و همچنين از پارهاى منابع ديگر ) بدينسبب كتاب بلعمى اطلاعاتى چند را كه چاپ ليدن - چاپى كه مبتنى بر روايت خلاصه شدهء تأليف طبرى است - فاقد آن است ، بدست مىدهد - هيأت تحريريه ) .
( 3 ) - طبق نوشتهء ابن خلكان چنين است ولى بايد ابو على حسين باشد . رجوع شود به « تاريخ صفاريان » بارتولدsq174 .S