لشكركشىهاى چنگيز خان و سرداران وى را شرح نداده . جملگى ايشان در وضعى قرار داشتند كه فقط از بخشى از وقايع آن دوران پرآشوب مىتوانستند اطلاع يابند .
ابن اثير در بين النهرين مىزيسته و قادر نبوده اطلاعات جامعى در بارهء حوادث تركستان گرد آورد . وى فقط دربارهء پارهاى از وقايع - يعنى تسخير بخارا و سمرقند - از قول گواهى عينى سخن مىگويد .
هنگام هجوم مغولان نسوى در قلعهء خويش ، در خراسان مىزيسته و فقط پس از بازگشت جلال الدين خوارزمشاه از هندوستان ( 620 هجرى ) وارد خدمت وى شده است . وى پيش از آن نيز با برخى از اعيان رجال خوارزم روابطى داشته و در اغلب موارد مطالب جالب توجهى دربارهء امور داخلى و خارجى دولت خوارزمى از قول ايشان ، نقل مىكند . مشروحترين
هامش
84 ر 1883 ميلادى ) ص 86 ؛ دربارهء مؤلف و اثر او رجوع شود به :
( .sq141 .Brockelmann , GAL , Bd II , S) تحت عنوان « تاريخ التتر » مؤلف محمد المنشى ياد شده ؛ در تأليف اسمعيل بن الاثير نيز ذكرى از آن رفته ( دربارهء وى رجوع شود به .sq484 .Brockelmann , GAL , Bd I . S) و در آنجا مؤلف ابن المنشى ناميده شده ( نسخهء خطى موزهء بريتانيا 7914 .Or، ورق ،b46 ) . ( در سال 1308 هجرى شمسى ( 1929 ميلادى ) كتاب « نفثة المصدور » ( به زبان فارسى ) از روى نسخهء خطى كه سابقا توسط رضا قلى خان هدايت ( متوفى به سال 1288 هجرى ) براى چاپ مهيا شده بوده و اكنون آن نسخه مفقود است - در طهران منتشر شده . رضا قلى خان اين كتاب را اشتباها تأليف محمد زيدرى مفروضى دانسته . ميرزا محمد خان قزوينى ثابت كرده كه اين تأليف خاطرات نسوى مذكور است ( مقالهء تاريخى . . . در باب « نفثة المصدور » ) همچنين رجوع شود به پطروشفسكى ، « منبع تازه » . - هيئت تحريريه ) .