كتاب جوينى تقريبا تنها منبع ناقلان بعدى بوده . اما واقعهء استقرار سيادت قراختائيان را مشروحتر از همه ابن اثير « 1 » شرح داده . شفر به ضميمهء « تاريخ نرشخى » « 2 » فصل مربوط به قراخانيان و فصل قراختائيان را از « منقولات مؤلف مجهولى كه در پايان قرن شانزدهم ميلادى تنظيم شده » چاپ كرده . اين منقولات با مطالب « تاريخ حيدرى » تأليف حيدر بن على حسين رازى كه در آغاز قرن هفدهم ميلادى ( يازدهم هجرى ) نوشته شده يكى است . متنى كه شفر چاپ كرده كلمه به كلمه با متن نسخهء خطى « 3 » برلن « تاريخ حيدرى » - فصول مربوط به موضوع بحث - مطابق است و من به هنگام اقامت خويش در برلن - در تابستان سال 1908 به اين نكته مذعن شدم . در گفتههاى حيدر رازى برخى جزئيات و پارهاى اسامى خاص كه در تأليف جوينى نيست وجود دارد .
هامش
( 1 ) - چاپ تورنبرگ ،XI، 55 و بعد .
( 2 ) - نرشخى ، چاپ شفر ، صII، 243 - 230 .
( 3 ) - . 418NO، 410 .S، «Verzeichniss» ،Pertsch21 - 20 .. pp« .Suppl . pers» ،Rieu( در نسخهء خطى موزهء بريتانيا كه اينجا وصف شده ، 4508 .Or، تأليف حيدر بههمان نام « مجمع التواريخ » كه در عنوان نسخهء شفر آمده مذكور است ) به مقالهء « حيدر بن على » من نيز رجوع شود (EI , II) .