قبيحتر از آن وجود ندارد ، زيرا حال مؤمن و كافر و هدايت يافته و گمراه يكسان شده است . در اين حالت ، بطلان شريعت و خروج از دين است و لازم است كسى كه ( اضطرارا ) در اين موارد نفسش قطع شود ، برگشته و بخشى از كلام را به بخش ديگر وصل كند ؛ يا بر انتهاى هر بخش وقف كند ؛ يا در آخر دومى وقف نمايد . پس هركه چنين نكند ، گناه كرده و تجاوز نموده و از روى نادانى افترا بسته است .
نقل شده كه : حمزه و غير او وقف بر اين موارد - يعنى آنچه از قبيحها برشمرديم - را قبيح مىدانستهاند زيرا قارى امكان دورى از آن را دارد .
مؤلف گويد : اين اقسام وقف بود كه آن را برشمردم و اصول و فروعش را تلخيص نمودم . پس آنها را به دقت بدان و فراگير . و بالله التوفيق .
المكتفى في الوقف والابتداء ( فارسى ) — صفحة 18
مساهمون: أبو عمرو الداني
ص١٨