دانى همچنان به تحصيل علوم مشغول بود كه با شيخ محمد بن عبد اللّه بن ابى زمنين برخورد . وى تأثير فراوانى در دانى گذاشت به طورى كه دانى از دو ناحيه تحت تأثير او قرار گرفت : يكى از جهت مذهب فقهىاش كه پيرو مذهب مالكى گشت ؛ دوم تفكرات و مشى صوفيانه بود كه باعث اشتهارش به تصوف نيز شده است .
دانى در همان دوران جوانى ، علوم مختلفى را فراگرفت كه در رأس آنها علوم قرآنى نظير قرائات و تجويد قرار داشت . از جمله ساير علوم و فنونى كه وى فراگرفت مىتوان به شعر ، نحو و خوشنويسى اشاره نمود .
دو نفر از ديگر اساتيد وى ابو بكر حاتم بن عبد الله بزّاز و يونس بن عبد الله قاضى هستند .
دانى در سال 397 هجرى و در بيست و شش سالگى از اندلس خارج شد و به سمت مشرق عالم اسلام رفت . ابتدا از اندلس به قيروان در تونس رفت . چهار ماه در آن ديار اقامت كرد و با عدهاى از علماى آن ديار ملاقات كرد و علومى را از ايشان آموخت . سپس به طرف مصر رفت و در دوم شوال همان سال وارد مصر شد و تا سال بعد در آنجا اقامت گزيد و به فراگيرى قرآن ، كتب حديث ، فقه ، قرائات و غير آن پرداخت و تعداد زيادى از علما را ملاقات نمود .
در سال 398 هجرى به سمت مكه حركت كرد و پس از انجام مناسك حج و فراگيرى برخى از علوم ، مجددا به مصر بازگشت و پس از اقامت يك ماهه در آن سرزمين ، به قيروان و سپس به مغرب بازگشت . دانى تا سال 403 در قرطبه ماند و در سال 409 در شهر سرقسطه « 1 » ساكن شد . پس از مدت كوتاهى مجددا به قرطبه
هامش
( 1 ) - يكى از شهرهاى ديار مغرب است كه زمين آن در غايت خوبى است و باغهايش در نهايت خوشى . اين شهر ، قديمى است و به عبارت ديگر ، شهريست مشهور در اندلس . ميوههاى شيرين آنجا مشهور و مرغوبتر از ديگر شهرهاى مغرب و اندلس بوده است . اين شهر در كنار رودخانهاى بزرگ بنا شده است . آن رودخانه از كوههاى