پادشاه آنها فروخته شد ، وبعدها همين اشعار حماسههاى ملى يونان گرديد و « اديسه » و « ايلياد » نام گرفت . نيز شاعر ديگرى به نام هزيود (
Hesiode
) كه دست به همين كار زد ودر ميان مردم شهرتى يافت .
از ملتى با اين درجه تمدن نزديك به توحّش كه حتى با ذوب فلزات وساختن مفرغ نيز آشنا نبودند انتظار علم وحكمت بيجاست ، از اين رو در ميان آنان نه فقط از حكمت ونجوم ورياضيات وفنون عملي خبري نبود ، بلكه حتى وضع سياسي واجتماعي عادى ساير ملل را نيز نداشتند وداراى حقوق وقانون نبودند ونظم عمومى وجامعه نيز قاعده واساسى به خود نمىديد .
از اين رو ، هرج ومرج وبىقانونى ونداشتن يك نظام حكومتى صحيح ويك قدرت فائقه آنان را ناگزير ساخت كه انديشمندان آنان بفكر اقتباس وتقليد از ملل ديگر بيفتند .
در حدود قرن هفتم - ششم پيش از ميلاد مسيح يكى از اشراف اسپارت به نام ليكورك مأمور اين كار شد ، وپس از وى يكى از رجال آتينه به نام سولون « 1 » به اين كار پرداخت وراهى جزيره كرت وملطيه ومصر شد وسخنان أو با كاهن مصرى مشهور است .
با برقرارى حكومت اشرافى ( اريستوكراسى ) در خاك يونان ، بسبب همسايگى آن با تمدنهاى بزرگ مصر وفنيقيه وبويژه تمدن بزرگ وباشكوه إيران دوران هخامنشى ورواج تجارت ميان يونان وسرزمينهاى نزديك وساحل مديترانه ، اين ملت با فرهنگهاى ديگر روبرو گرديد وبا تمدن آنان آشنا شد . بخصوص « مشرقآباد ومتمدن توجه يونان فقير را به خود جلب كرد ويونانيهاى زيادى به ممالك مشرق آمده ودر بابل ومصر
و
هامش
( 1 ) حدود سال 590 ق . م .