67 -
وَ قالَ يا بَنِيَّ لا تَدْخُلُوا مِنْ بابٍ واحِدٍ وَ ادْخُلُوا مِنْ أَبْوابٍ مُتَفَرِّقَةٍ وَ ما أُغْنِي عَنْكُمْ مِنَ اللَّهِ مِنْ شَيْءٍ إِنِ الْحُكْمُ إِلَّا لِلَّهِ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَ عَلَيْهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُتَوَكِّلُونَ
گفت : اى پسركان من ! از يك دروازه
روانه شويم تا ما و هم تو و هم اطفال ما زنده مانده نميريم .
( 9 ) من از برايش ضامن مىشوم او را از دست من بطلب اگر او را باز نياورده و در پيشت حاضر ننمايم به تو در تمامى ايّام گناهكار مىشوم .
( 10 ) زيرا كه اگر تأخير نمىنموديم يقين مرتبهء دوّمين بر مىگرديم .
( 11 ) و پدر ايشان اسرائيل به ايشان گفت حال اگر چنين است اين [ قِسم ] بكنيد كه از ميوههاى برگزيدهء اين زمين در جوالهاى خود برگيريد و پيشكش به آن مرد قدرى بَلَسان و قدرى عسل و ادويهجات و مُرِّ صافى و فندق و بادام برداريد .
( 12 ) نقدِ مضاعفى به دست خود بگيريد و هم نقدى كه در جوالهاى شما باز داده شده بود در دست خود پس ببريد بلكه سهوى شده باشد .
( 13 ) پس برادر خود را گرفته برخيزيد و به آن مرد برگرديد .
( 14 ) و خداى قدير شما را در حضور آن مرد عنايت دهد تا برادر ديگر شما و هم بنيامين را پس بفرستد و من اگر بايد كه بىفرزند شوم مىشوم .
( 15 ) پس مردمان پيشكش را گرفتند و نقد مضاعف را به دست خود با بنيامين