پديدهء توالد و تناسل حيوانى بهدست دهد . در اين مورد مشكلهء جديد اين است كه مسئله اختصاص به وحدت نوع دارد و ممكن نيست اين وحدت را در « فرد » مشاهده نمود ، بلكه مربوط به يك « زوج » يعنى ( نر و ماده ) مىباشد ، بدين جهت است كه نظام مادّى هيچگونه توجيهى را جهت اين « ازدواج » كه شرط اساسى مسئوليّت توالد و تناسل حيوانى بهشمار مىرود ، ارائه نمىدهد . . .
اگر در اين مورد يك رويداد بيولوژيكى مخصوص به « مرد » حادث گردد ، قطعاً در مورد « زن » همچنان به صورت يك « مشكله » با آن مواجه خواهيم بود !
مگر اينكه اينچنين مقرّر داريم در اصل حادثهاى مزدوج بهوقوع پيوسته كه نتيجهء آن پيدايش يك « زوج » شايسته جهت توالد و تناسل و توليد مثل نوع انسانى شده است و عيلرغم همهء اشكالاتى كه وجود دارد اگر ما تقرير چنين رويداد مزدوجى را عارض بر مادّه بپذيريم ، بهراستى بسيار مشكل خواهد بود كه نتيجهء آن را كه همان هدف مسئوليّت توليد مثل واحد و مشترك و متناسب ميان نر و مادّه باشد ، مورد قبول و تأييد قرار دهيم !
و در هر حال هرگاه زوجيّت براى دو نوع متماثل مستقل ( نوع مرد و نوع زن ) در شكل خنثاى جنسى محقّق مىگرديد ، شايد امكان توجيه جبريّت و حتميّت مادّه بيشتر بود . . . و بدين ترتيب باز نقصها و ناهمگونيهايى در سيستم مادّى وجود دارد كه عدم تناسب و ناهماهنگى آن را با اصل و بنياد اين مكتب مبرهن مىسازد . وانگهى از نظر مكانيكى ثابت شده است كه مادّه به جهت ويژگى سكون و قصور و ناتوانى ذاتى ، نيازمندى تام و كاملى به « مبداء » دارد ، امّا موجود و مادّهء زنده در اين زمينه يك استثناء از قاعدهء كلّى است ، چون حيوان اين امتياز را دارد كه مىتواند حركت كرده و موضع خويش را با ارادهء خود تغيير دهد ( و حال آنكه موجود غير زنده چنين قدرت و توانايى را ندارد ) و در اينجا باز هم ضعف و بىبنيهگى نظام مادّى روشن مىشود . . .
پديدههاى ديگرى نيز وجود دارند كه در اثبات عجيب و غريب بودن سيستم مادّى ( چونان پديدههاى پيش ) ما را يارى مىدهند كه از جمله تئورى عامل رنگى شدن پوست بدن رنگينپوستان است كه آيا ممكن است چنين رخدادى را به زمينهء باطنى در سرزمينهايى كه عامل خورشيد ( و نور و حرارت آن ) در آنها تأثيرى عظيم و گسترده دارد ، مربوط ساخته و به آن نسبت دهيم . . . ؟ يا اينكه در محيطها و مكانهاى جغرافيايى همانندى و در همان سطح و مستوا سفيدپوستان و زرد پوستان ، و يا
الظاهرة القرآنية ( پديده قرآنى ) ( فارسى ) — صفحة 136
مساهمون: كرمانى
ص١٣٦