آن را به پيامبر اكرم ( ص ) تقديم داشته است تا آن حضرت در مبارزهء خويش با مشركين آن را استخدام نموده و بهكار برد . . . ، بايد در محتواى منطقى آيهء مزبور از دو ناحيه تأمّل كنيم :
اوّلًا - آيهء شريفه در برگيرندهء اشارهء پنهان و كمرنگى است از اين واقعيّت كه :
تكرار چيزى در ظروف و زمينههاى معيّن دلالت بر صحّت آن چيز دارد ، به عبارت ديگر : سوابق آن « واقعيّت » در يك سلسلهء مشخّص و مرزبندى شده ، « حقيقت » آن را مورد تأييد و تأكيد قرار مىدهد ، چونان « فنومن » يا « پديده » ، بدان مفهوم كه تعريف علمى واژهء « پديده » را مىنماياند :
« پديده ، عبارت است از رويداد و حادثهاى كه در ظروف مشخّص تكرار مىگردد و جريانات معيّن و يكسانى را نتيجه مىدهد » . . .
ثانياً - آيهء شريفه در مدلول خود حامل ارتباط روشن و واضحى است ميان « رسولان » و « رسالتها » در پهنهء تاريخ و در خلال عصرها و زمانها . . . و اينكه « دعوت محمّدى ( ص ) » و بعثت پيامبر اسلام در پيشگاه عقل همان وضعى را داراست كه همهء رسالتهاى آسمانى . . . ، بدين مفهوم و بيان كه :
1 - تحقيق پيرامون « رسالت محمّدى ( ص ) » در پرتو رسالتهاى آسمانى گذشته ، پژوهشى راستين و صحيح مىباشد . . .
2 - همانطور كه بررسى دربارهء رسالتهاى پيشين در پرتو « رسالت محمّدى ( ص ) » تحقيقى درست و راستين است ، بنابر قاعدهء ( عقلى و منطقى ) :
« حكم عام منطبق است بر حكم خاص بر اساس قياس ، و حكم خاص منطبق بر عام است بر اساس استنباط » . ما اينك در پرتو منطق اين آيهء شريفه ، در مفهوم اعجاز تجديد نظر مىنماييم : و حاصل سخن در زمينهء اين تجديد نظر آنكه :
اگر ما اشيا و فنومنها را در محدودهء حادثه متكرّر يا « پديده » اعتبار كنيم ؛ مفهوم اعجاز بدين قرار خواهد بود :
1 - نسبت به شخص رسول اكرم ( ص ) : اعجاز عبارت است از برهان ويژهاى كه آن حضرت به دشمنان خويش ارائه نموده تا بدين وسيله ايشان را عاجز و ناتوان سازد .
2 - نسبت به دين : اعجاز وسيلهاى است از وسائل تبليغ آن . . .
الظاهرة القرآنية ( پديده قرآنى ) ( فارسى ) — صفحة 115
مساهمون: كرمانى
ص١١٥