و باسناد ثابت در « صحيح مسلم » وارد و از آن مخرج ثابت خارج .
پس تسليم ابن تيميه صحّت حديث ثقلين را به قدرى كه در مسلمست و عدول از قبول صحّت جملهء مذكوره يقينا ناشى از جهل و عدوان و مصادم و مخالف افادات مبرمهء أساطين أعيان خواهد بود ، و علاوه برين چون إمام المحدّثين سنّيّه أبو عبد اللَّه الحاكم النّيسابورى در كتاب « المستدرك على الصّحيحين » روايات اين حديث شريف را كه مشتمل برين جمله است « صحيح الإسناد على شرط الشيخين » فرموده ، و « مستدرك » چنانچه در عبارت « شرح ألفيّة الحديث » ديدى از كتبى ست كه زيادت بر « صحيحين » از آن مأخوذ مىشود .
پس نزد أرباب انصاف در صحّت اين جمله شكّى و ريبى نماند و ظاهر گرديد كه اين جمله در صحّت مثل احاديثى ست كه بخارى و مسلم هر دو بر اخراج آن اتّفاق كرده باشند .
و چون محمد بن طاهر مقدسى كه از أكابر حفّاظ مشاهير و أعاظم أثبات نحارير سنّيّه است و سابقا شطرى از مآثر و مفاخر او بنابر نقل محقّقين قوم شنيدى قائل مىباشد بقطعيّت صدور آنچه بر شرط شيخين باشد اگر چه خود شيخين اخراج آن نكرده باشند - كما فى « التّدريب » للسّيوطى - پس قطعيّت صدور اين جمله هم بنابر افادهء چنين حافظ جليل الشّأن و جهبذ رفيع المكان محقّق خواهد بود .
و گذشته ازين اگر دعوى تواتر اين جمله در حديث ثقلين كرده شود بجاست ، زيرا كه در ما سلف از روايت استشهاد جناب أمير المؤمنين عليه السّلام كه حافظ ابن عقده آن را « در كتاب الموالاة » اخراج كرده و حافظ سخاوى و علامهء سمهودى و فاضل أحمد بن الفضل مكّى و غيرهم آن را در كتب خود آوردهاند دانستى كه اين جمله را درين حديث هفده نفر از صحابه روايت نمودهاند و جناب أمير المؤمنين عليه السّلام هم تصديق مقالشان فرموده و شهادت بصحّت بيانشان داده ، و اين عدد در حديث بلا شبهه عدد تواترست بلكه أضعاف آن مىباشد ، زيرا كه ابن حجر مكّى در « صواعق » حديث صلاة أبى بكر را بزعم ورود آن بروايت هشت نفر از صحابه متواتر دانسته و حافظ
عبقات الأنوار في إمامة الأئمة الأطهار ( فارسي ) — صفحة 936
مساهمون: السيد مير حامد حسين الهندي
ص٩٣٦