و محاملى در امالى خود از عبد اللّه بن زبير حديث آورده كه [ پيغمبر صلّى اللّه - عليه و آله فرمود ] : « هركس سورهء يس را در پيش حاجتش قرار دهد روا گردد » ، شاهدى نيز دارد كه دارمى در خبر مرسلى آورده .
و در مستدرك از ابو جعفر محمد بن على [ امام باقر عليه السلام ] آمده كه فرمود : « هركس قساوتى در دلش يافت ، سورهء يس را در جامى با گلاب و زعفران بنويسد سپس آن را بياشامد » .
و ابن الضّريس از سعيد بن جبير آورده كه : سورهء يس را بر ديوانهاى خواند پس او شفا يافت .
و نيز از يحيى بن أبى كثير آورده كه گفت : « هركس هنگامى كه صبح كند سورهء يس را بخواند پيوسته در خوشحالى بسربرد تا شام ، و هركس آن را هنگام شب بخوابد تا صبح در خوشى خواهد بود » كسى كه تجربه كرده بود اين را برايمان گفت .
و ترمذى ضمن حديثى از أبو هريره آورده [ كه پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله فرمود ] : « هركس تمام سورة الدخان ، و أوّل سورهء غافر تا :
( إِلَيْهِ الْمَصِيرُ )
« 1 » ، و آية الكرسى را هنگام شب بخواند تا صبح محفوظ خواهد ماند ، و هركس اينها را صبح بخواند تا هنگام شب محفوظ خواهد ماند » . دارمى اين حديث را با عبارت :
« ناخوشايندى نخواهد ديد » روايت كرده .
و بيهقى و حارث ابن أبى اسامه و أبو عبيد از ابن مسعود مرفوعا آوردهاند كه :
« هركس هر شب سورة الواقعه را بخواند هيچگاه به فقر دچار نشود » .
و بيهقى در دعوات از ابن عبّاس موقوفا آورده دربارهء زنى كه زايمانش سخت مىشود : در كاغذى نوشته شده و سپس به آن زن بخورانند : « باسم اللّه الّذى لا إله - إلّا هو الحليم الكريم ، سبحان اللّه و تعالى ربّ العرش العظيم ، الحمد للّه ربّ العالمين » ،
( كَأَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَها لَمْ يَلْبَثُوا إِلَّا عَشِيَّةً أَوْ ضُحاها )
« 2 » ،
( كَأَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَ ما يُوعَدُونَ لَمْ يَلْبَثُوا إِلَّا ساعَةً مِنْ نَهارٍ بَلاغٌ فَهَلْ يُهْلَكُ إِلَّا الْقَوْمُ الْفاسِقُونَ )
« 3 » .
و ابو داود از ابن عبّاس آورده كه گفت : هرگاه در خودت چيزى - يعنى وسوسهاى - يافتى بگوى :
( هُوَ الْأَوَّلُ وَ الْآخِرُ وَ الظَّاهِرُ وَ الْباطِنُ وَ هُوَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ )
« 4 » .
هامش
( 1 ) غافر ، 3
( 2 ) نازعات ، 46
( 3 ) أحقاف ، 35
( 4 ) حديد ، 3