أرضه و بقيّته في عباده ابن الحسن بن عليّ . ذاك الّذي يفتح اللّه - تعالى ذكره - [ على يديه ] مشارق الأرض [ و مغاربها ] ، ذاك الّذي يغيب عن شيعته و أوليائه غيبة لا يثبت فيها على القول بإمامته إلّا من امتحن اللّه قلبه للإيمان . »
قال جابر : فقلت [ له ] يا رسول اللّه فهل يقع لشيعته الانتفاع به في غيبته ؟
فقال عليه الصّلاة و السّلام : « إي و الّذي بعثني بالنّبوّة ، إنّهم يستضيئون بنوره ، و ينتفعون بولايته في غيبته كانتفاع النّاس بالشّمس و إن تجلّلها سحاب ، يا جابر هذا من مكنون سرّ اللّه و مخزون علمه فاكتمه إلّا من « 1 » أهله . » « 2 »
ابن بابويه گويد : چندين نفر از اصحابمان برايمان حديث آوردند ، گفتند :
حديث آورد برايمان محمّد بن همّام از جعفر بن محمّد بن مالك فزارى از حسن بن محمّد ابن سماعه ، از احمد بن الحارث [ گويد : حديث آورد مرا ] مفضّل بن عمر از يونس بن ظبيان از جابر بن يزيد جعفى ، گويد : شنيدم جابر بن عبد اللّه انصارى مىگفت :
هنگامى كه خداوند - عزّ و جلّ - بر پيامبرش حضرت محمّد صلّى اللّه عليه و إله و سلم اين آيه را نازل كرد : ( اى كسانى كه ايمان آورديد ، خدا را اطاعت كنيد و پيغمبر را اطاعت كنيد و نيز اولى الأمر از خودتان را ) ، عرض كردم : يا رسول اللّه ، خدا و رسولش را شناختيم .
اولى الأمر - كه خداوند اطاعتشان را به طاعت شما مقرون ساخته است - كياناند ؟
آن حضرت - كه سلام و درود خدا بر او باد - فرمود : « اى جابر ! آنان خلفاى من و امامان
هامش
( 1 ) . در مأخذ : عن .
( 2 ) . كمال الدّين 1 : 253 [ باب 23 ، ح 3 ] . از امام باقر عليه السّلام روايت است كه فرمود :
« بهطور ويژه ، منظور ماييم ، خداوند امر فرموده است مردم از ما اطاعت كنند تا روز قيامت . » روايات در اين مورد بسيار است . براى نمونه ، نگاه كنيد به : اصول كافى 1 ، باب فرض طاعة الأئمّة ؛ تفسير العيّاشي 1 : 249 ؛ تفسير صافى : 123 و كتابهاى مهمّ ديگر . نيز دقّت كنيد كه خداوند اطاعت چه كسانى را بىقيد و شرط و در كنار اطاعت خود و رسولش واجب ساخته است ؟ آيا جز معصوم كس ديگرى مىتواند باشد ؟ ( مترجم )