لعنت فرمودند مردانى را كه خود را شبيه زنان كنند . و زنانى را كه خود را شبيه مردان كنند .
براى زن جايز نيست كه خود را معطّل كند حتى اگر نخ بر گردن خود آويزد . [ زن براى شوهر حتماً آرايش كند . ] جايز نيست ناخن زن سفيد باشد لااقل مقدارى حنا بگذارد .
زن در حال حيض دست خود را خضاب نكند چون احتمال وسوسهء شيطان مىرود .
زمانى كه زن در حال نماز است اگر حاجتى دارد دست خود را بر هم بزند . [ با زدن دست بر هم ديگران را متوجه كند . ] ولى مرد در حال نماز با دست و سر اشاره كند و يا بلند بگويد :
سبحان اللَّه [ تا ديگران متوجه منظور او شوند ] . براى زن نماز خواندن بدون چادر جايز نيست . اما بردگان مىتوانند بدون چادر نماز بخوانند . پوشيدن لباس ابريشم و حرير در غير نماز و احرام براى زنان جايز است . اما براى مردان حرام است مگر هنگام جنگ .
انگشتر طلا براى زن جايز است . و مىتواند با آن نماز بخواند . اما براى مرد حرام است .
پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : يا على ، از انگشتر طلا استفاده نكن . چون طلا زينت تو در بهشت است . و لباس حرير نپوش . چون لباس تو در بهشت است .
بر زن جايز نيست مال خودش را براى آزاد كردن برده يا كار نيك ديگر بدون اجازهء شوهر مصرف كند .
زن بدون موافقت شوهرش روزه مستحب نگيرد . زن با مرد نامحرم دست ندهد مگر از زير لباس . و براى بيعت كردن هم از زير لباس بيعت كند .
زن براى انجام حج مستحب از شوهر اجازه بگيرد . رفتن زن به حمام عمومى يا استخر حرام است . سوار شدن زن بر زين [ اسب يا شتر و . . . ] جايز نيست جز در موارد ضرورى و سفر . سهم ارث زن نصف مرد است . ديهء زن نصف مرد است . ديهء جراحات در زن و مرد تا يك سوم ديه مساوى است . و اگر ديه جراحت از يك سوم ديه تجاوز كند ، ديهء جراحت زن نصف مرد مىشود .
اگر زن در مكانى با مرد نماز مىخواند بايد پشت مرد بايستد و در كنار مرد نايستد .
هنگام نماز ميت زن ، نمازگزار مقابل سينه او بايستد . و براى مرد مقابل سر او بايستد .
هنگامى كه زن را در قبر مىگذارند شوهرش طورى بايستد كه اطراف ران او را بگيرد و در قبر بگذارد . و براى زن در حضور پروردگار شفيعى بهتر از رضايت شوهر نجات بخش نيست .
هنگامى كه حضرت فاطمه عليها السلام شهيد شد اميرالمؤمنين عليه السلام در كنار او ايستاد و فرمود :
خداوندا من از دختر پيامبر تو راضى هستم . پروردگارا اگر او در وحشت است تو مونس او
المواعظ العددية — صفحة 179
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص١٧٩