بيست و يكم : شنيدم كه رسول اللَّه صلى الله عليه و آله مىفرمود : من شهر علم هستم و على دروازه آن شهر است . و جز از دروازه نمىتوان به شهر راه يافت .
سپس فرمود : اى على ؛ تو پيمان مرا مراعات خواهى كرد . و بر طبق سنّت من خواهى جنگيد . و امت من با تو مخالفت خواهند كرد .
بيست و دوم : شنيدم كه رسول اللَّه صلى الله عليه و آله فرمودند : خداوند تبارك و تعالى دو فرزندم حسن و حسين را از نورى آفريد كه به تو و فاطمه القاء كرد . و آن دو همانند دو گوشواره آويخته بر گوش در جنب و جوش هستند . و نور آن دو هفتاد هزار برابر نور شهيدان است .
يا على ؛ خداوند متعال به من وعده داد كه به آن دو كرامتى عطا فرمايد كه جز پيامبران و رسولان به احدى از مردم نفرموده است .
بيست و سوم : رسول اللَّه صلى الله عليه و آله در زمان حياتش با حضور همهء اصحاب و عمويم عباس ، انگشتر و زره و كمربند خود را به من بخشيد . و شمشير خود را بر من حمايل كرد . خداى عزيز از ميان آنان اين ويژگى را فقط به من بخشيد .
بيست و چهارم : خداوند عزيز و جليل بر رسول خود نازل فرمود : « اى مؤمنان قبل از اينكه با رسول نجوى كنيد صدقه بدهيد » .
و من يك دينار داشتم و آن را به ده درهم تبديل كرده ، و هر بار كه با پيامبر نجوى كردم قبل از آن يك درهم صدقه دادم . سوگند به خدا هيچ يك از اصحاب قبل يا بعد از من چنين كارى نكرد .
سپس خداوند نازل فرمود : « آيا تمايل داشتيد قبل از نجوى كردن با پيامبر صدقه بدهيد پس اگر صدقه نداديد خداوند بر شما بخشيد . . . » .
آيا توبه و آمرزش جز در برابر گناه انجام شده است ؟
بيست و پنجم : شنيدم رسول اللَّه صلى الله عليه و آله مىفرمود : ورود به بهشت قبل از من بر پيامبران ممنوع است . و ورود بر جانشينان پيامبران قبل از تو ممنوع است . يا على ؛ خداوند تبارك و تعالى در مورد تو به من بشارتى داد كه به هيچ پيامبرى بشارت نداده است . بشارت داد كه در قيامت تو سرور جانشينان پيامبران و حسن و حسين سرور جوانان بهشت هستند .
بيست و ششم : برادر من جعفر در بهشت با دو بال آراسته به درّ و ياقوت و زبرجد
المواعظ العددية — صفحة 159
مساهمون: الشيخ علي المشكيني
ص١٥٩