120 .
قُلِ الْحَمْدُ لِلَّهِ وَ سَلامٌ عَلى عِبادِهِ الَّذِينَ اصْطَفى آللَّهُ خَيْرٌ أَمَّا يُشْرِكُونَ
« 1 »
حسين گويد : نعمت چيست ؟ آيا جز ستايش خداى را كه بهترين است ، حامد ( حمد كننده ) پيامبر است و محمود ( ستايششده ) خداوند است و حامد بنده است و ستايش حال اوست كه او را به مزيد متصل مىكند .
121 .
فَسَقى لَهُما ثُمَّ تَوَلَّى إِلَى الظِّلِّ . . .
« 2 »
حسين گويد : پروردگارا مرا با علم اليقين مخصوص گردانيدى درحالىكه من فقير و نيازمندم به اينكه مرا به عين اليقين و حق اليقين برسانى .
122 .
. . . وَ ما كُنْتَ بِجانِبِ الطُّورِ . . .
« 3 »
حسين گويد : در اين آيه منصوب القدرة ( كسى كه صاحب قدرت است ) را در عين القدم ( عين العدم ) مخاطب قرار داد .
123 .
وَ مِنْ رَحْمَتِهِ جَعَلَ لَكُمُ اللَّيْلَ وَ النَّهارَ . . .
« 4 »
فرصتها و اوقات و ساعات را نگهدار كه بر تو چه گذشت و تو در آنچه كردى ؟ پس كسى كه بداند از كجا آمده ، مىداند كه به كجا مىرود و كسى كه بداند كيست كه مىآفريند ، مىداند كيست كه او را آفريده است . و كسى كه دانست چه كسى او را آفريد ، مىداند كه هدف از آفرينش او چيست ؟ و كسى كه دانست هدف از آفرينش او چيست ؟
مىداند كه چه وظيفهاى بر دوش اوست و كسى كه دانست كه چه وظيفهاى بر دوش اوست ، مىداند كه چه وظيفهاى دارد و كسى كه دانست كه چه وظيفهاى دارد ، مىداند
هامش
( 1 ) . همان ، آيه 59 ؛ بگو : سپاس خدا را و سلام بر بندگان برگزيدهء او . آيا خدا بهتر است يا آن چيزها كه شريك او قرار مىدهند ؟
( 2 ) . قصص ، آيه 24 ؛ گوسفندانشان را آب داد . سپس به سايه بازگشت و گفت : اى پروردگار من ، من به آن نعمتى كه برايم مىفرستى نيازمندم .
( 3 ) . همان ، آيه 46 ؛ تو در كنار طور نبودى آنگاه كه موسى را ندا در داديم . . .
( 4 ) . همان ، آيه 73 ؛ و از رحمت او آنكه براى شما شب و روز را پديد آورد تا در آن يك بياساييد و در اين يك به طلب روزى برخيزيد . . .