سوره انبياء
95 .
فَيَذَرُها قاعاً صَفْصَفاً
« 1 »
حسين گويد : او كسى است كه رسوم را محو مىكند ، فهمها را كور و ذهن را مىميراند و جسم را از بين مىبرد :
« قاعاً صَفْصَفاً »
همهء معرفتش تقليل يابد ، تا عظمت قدرتش را نفوذ دهد . آنگاه انوار ربوبى را بر اسرار اهل معرفتش متجلى مىكند : آنگاه او را با او مىشناسند .
96 .
خُلِقَ الْإِنْسانُ مِنْ عَجَلٍ سَأُرِيكُمْ آياتِي فَلا تَسْتَعْجِلُونِ
« 2 »
حسين گويد : ايشان را از آنچه براى ايشان آفريد ، بازداشت .
97 .
مَنْ يَكْلَؤُكُمْ بِاللَّيْلِ وَ النَّهارِ . . .
« 3 »
حسين گويد :
« يَكْلَؤُكُمْ »
يعنى كيست كه از تصاريف قدرت ( از قهر خدا ) ، شما را نگهداشت و چه كسى شما را از قضاء مصون دارد .
98 .
. . . أَنِّي مَسَّنِيَ الضُّرُّ . . .
« 4 »
حسين گويد : پروردگار در ضمير ايّوب تجلى كرد ، انوار لطف و رحمت خويش را بر او جلوهگر ساخت ، درد و رنج ، مرارت خود را براى ايّوب از دست داد . آنگاه او فرياد برآورد :
مَسَّنِيَ الضُّرُّ . . . !
رنج و آسيب به من رسيد . ديگر از بينوايى و رنج خويش چشم پاداشى نتوانم داشت ، زيرا درد و رنج ميهن من و سعادت من شده است .
99 .
إِنَّهُ يَعْلَمُ الْجَهْرَ مِنَ الْقَوْلِ وَ يَعْلَمُ ما تَكْتُمُونَ
« 5 »
حسين گويد : چگونه كارهاى خلق بر پروردگار مخفى مىماند . خداوند كسى است كه
هامش
( 1 ) . طه ، آيه 106 ؛ و آنها را به زمين هموار بدل مىكند .
( 2 ) . انبياء ، آيه 37 ؛ آدمى شتابكار آفريده شده ، آيات خود را به شما نشان خواهم داد . شتاب مكنيد .
( 3 ) . همان ، آيه 42 ؛ كيست آنكه شما را شب و روز از قهر خداى رحمان حفظ كند ؟
( 4 ) . همان ، آيه 83 ؛ به من بيمارى و رنج رسيده است .
( 5 ) . همان ، آيه 110 ؛ اوست كه مىداند هر سخنى را كه به آواز بلند گوييد يا در دل پنهان داريد .