[ روايت ] 10
روايت كند : از طور « 2 » ، از ياقوت نو ، از صاحب ميزان ، گفت : ملك و ملكوت در صورت آدم و ذرّيت او پيداست ، خداوند ظاهر كرد به صنايع و اسماء خود ، نزد نزول سبحات او ، از پيدا شدن ملك نزد قرآن كبريا ، كه اوراست قدر و حسنات . بهطور ، طور سينا خواهد ، اى كوه « مصطبة » « 3 » يا كوههاى مكّه آنجا موضع تجلى است . پيامبر فرمود : « خداوند در سينا تجلى كرد و در ساعير « 4 » ( بيت المقدس ) بالا آمد و از كوههاى فاران طلوع كرد » . دست بر اين كوه قاف مىنمايد ، كه محلّ قسم است و به ياقوت ، نور خورشيد مىخواهد ، و اين صحيح است ؛ يا تجلّى موسى ، يا خيام نور غيب ، يا جوهرى كه به دست ملك نهار است . به صاحب ميزان اسرافيل خواهد . يا ملك قضا و قدر ، يا فعل حق ، يا قرآن . معنى خبر چنين است كه دو عالم از عرش تا به ثرى در صورت آدم ظاهر است . زيرا آدم عالم كوچك است . هركه آدم را ديد ، از عرش تا به ثرى در صورت آدم ظاهر است . زيرا آدم عالم كوچك است . هركه آدم را ديد ، از عرش تا به ثرى را ديد . « سَنُرِيهِمْ آياتِنا فِي الْآفاقِ وَ فِي أَنْفُسِهِمْ » « 5 » از فعل به عدم تجلّى كرد ، كون با هرچه در آن از صنايع است ، پديد آمد از قدم به فعل تجلى كرد ، آدم را با جميع صفات پديد آورد . از آن گفت نقشبند ؛ « قُلِ اللَّهُمَّ مالِكَ الْمُلْكِ » « 6 » ، زبدهء « ما كان محمّد فى كان » ، « خلق اللّه آدم على صورته » « 7 » يعنى به صورت كون كه از فعل صادر آمد و آن نزد ظهور عالم ملك و