وأو را صديقي مىگفتند از اين رو كه نسبش به أبو بكر صديق مىرسيد واز أحفاد محمد بن أبي بكر بوده است أو در آغاز سنى مذهب بود ودر أصول عقايد طريقت اشعرى داشت ولى در پايان بمذهب شيعه اماميه گراييد . وسببش را بعضي از تراجم چنين نگاشتهاند كه بهنگام تاليف سومين حاشيهاش بر كتاب شرح تجريد قوشجى در مسأله امامت وخلافت پس از نبىّ أكرم صلى الله عليه وآله وسلم در انديشه أو چنين گذشت كه اگر جدش أبو بكر صديق زنده مىبود بدون شك بسيارى از اين مطالب علمي ودقايق فلسفي را درك نمىكرد وپس از اين كتاب « نور الهداية » را در خلاصه مباني اعتقادي خود تأليف كرد . وخاتمه كتاب خلق الافعال ديگر از مؤلفات أو نيز بيانگر همين معنى است چنان كه در پايان كتاب نور الهداية به آن اشاره فرموده اثار علمي اين دانشمند بيشتر در خارج از إيران چون مصر وهند واستانبول وپترزبورگ ولندن بچاپ رسيده واميد است امكانات نشر اثار وى در اين مرز وبوم نيز فرآهم آيد چه لزوم آشنائى با سير وتطور أفكار فلسفي در حوزه علمي شيراز براي محققين ، نشر آثار ومؤلفات اين محقق عاليقدر را ايجاب مىنمايد ، گر چه بسيارى از أفكار وانديشههاى أو در كتاب شريف أسفار مطرح ومورد نقد وانتقاد قرار گرفته
« درگذشت »
در كتاب حبيب السير آمده كه مدت عمرش زيادة بر هفتاد سال بود ودر مجالس المؤمنين روز سه شنبه نهم ماه ربيع الأول 908 آمده ( در نسخهاى نفيس مخطوط از اين كتاب كه نزد نگارنده است روز وماه فوت أو نيامده ) ودر كشف الظنون در موارد مختلف ( 906 - 907 - 908 ) ودر روضات به نقل از سلّم السماوات ( 902 ) ودر كتاب ريحانة الأدب به اختلاف بين سالهاى ( 902 - 907 - 918 - 928 ) آمده ودر اعلام زركلى تولد أو را ( 830 ) ودرگذشت را ( 918 ) ذكر نموده در الذريعة جلد 9 ص 329 آمده المولى المحقق جلال الدين محمد بن أسعد الصديقي الدّوانى الكازروني الشيرازي المولود في بضع وعشرين وثمانمائة كما يظهر من الضوء اللامع ج 7 ص 133 ، قال هو حيّ في سنتنا سبع وتسعين وهو ابن بضع وسبعين .