از آتش باشد در حالى كه همخوابهء سنگ سوزان و همنشين شيطان گردد ( چنان كه در قرآن كريم س 66 ى 6 مى فرمايد : يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا قُوا أَنْفُسَكُمْ وَ أَهْلِيكُمْ ناراً وَقُودُهَا النّاسُ وَ الْحِجارَةُ عَلَيْها مَلائِكَةٌ غِلاظٌ شِدادٌ لا يَعْصُونَ اللّهَ ما أَمَرَهُمْ وَ يَفْعَلُونَ ما يُؤْمَرُونَ يعنى اى آنان كه گرويدهايد خود را به ترك معاصى و فرزندانتان را به اندرز نگاه داريد از آتشى كه هيزم و افروزندهء آن مردم و سنگهايى است كه آنها را تراشيده بت قرار داده مى پرستيدند و بر آن آتش فرشتگانى هستند درشت سخن سخت كه به آنچه خداوند آنها را امر فرموده نافرمانى نمى كنند ، و آنچه كه مأمورند بجا مى آورند . و در س 43 ى 36 مى فرمايد : وَ مَنْ يَعْشُ عَنْ ذِكْرِ الرَّحْمنِ نُقَيِّضْ لَهُ شَيْطاناً فَهُوَ لَهُ قَرِينٌ يعنى هر كه خود را از ياد خداى مهربان كور دارد شيطانى را همنشين او قرار مى دهيم ) ( 16 ) آيا مى دانيد كه مالك دوزخ هرگاه بر آتش خشم كند از خشم او آتش ( به جوش و خروش آمده ) بعضى بعضى را مى مالاند ( به روى هم قرار مى گيرد ) و هرگاه آن را زجر كند ( بر آن بانگ زند ) شكيبائى از دست داده ناله كنان در ميان درهاى دوزخ بر اثر زجر او برجهد
نهج البلاغة ( فارسى ) — Page 607
Contributors: خطب الإمام علي ( ع )
P.607