182 - از خطبههاى آن حضرت عليه السلام است ( در حمد و ثناى خداى تعالى ) :
قسمت أول خطبه
( 1 ) سپاس سزاوار خداوند است كه بى ديده شدن ( به چشم بآثار و علامات ) شناخته شده است ، بدون بردن رنج ( و آلت و ابزار ، آفريدگان را ) آفريننده است ، ( 2 ) به قدرت و توانائى خود موجودات را آفريده ، و به بزرگى و برترى از گردنكشان اطاعت و بندگى طلبيد ( زيرا هر بزرگى در پيشگاه او بى مقدار است ، پس امر بخضوع و فروتنى فرمود ) و با بخشش خويش بر بزرگان سرور و مهتر است ، ( 3 ) و او است خداوندى كه آفريدههايش را در دنيا جا داد ، و ( طبق حكمت