مىنمائيد ، تا اين كه در مقام ترويج راه باطل خود وبعث مبلّغين ودعوت كنندگان به طريق معوج در هر شهر وديار برآيند وخلق خداى را در وادى گمراهى وعذاب ابدى مخلّد نمايند .
مگر كتاب آسمانى وتابعين أئمة أطهار كه بيانات حقّهء آنها همان بيان امام زمان وحجت عصر عليه السّلام است ، در ميان شما نمىباشد ، مگر نفرمود :
« يا أيّها الناس إنّي تارك فيكم الثّقلين كتاب اللّه وعترتي ما إن تمسّكتم بهما لن تضلّوا أبدا . » آيا ائمّهء هدى وكتاب مجيد شما را امر به سؤال از فقهاء اعلام ورجوع به أهل احكام وقرآن ننموده كه : « وأمّا الحوادث الواقعة فارجعوا إلى رواة حديثنا » « 1 » « وإلى من نظر في حلالنا وحرامنا » « 2 » و
فَسْئَلُوا أَهْلَ الذِّكْرِ إِنْ كُنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ
« 3 »
آيا اين رؤساء ضلال بجز يك كتاب مشتمل بر كلمات مغلوطه كه ضميمه به بعضي عبارات صوفيه نمودهاند وهميشه از ترس رسوائى وافتضاح در محضر خاصّ وعامّ پنهانش دارند وهر وقت كه در دست يك نفر از اتراب أهل علم افتاده وفضايح آن را ظاهر نموده ، فورا آن را منسوخ ومجعول ديگرى رواج دادهاند ؛ بر صحّت اظهارات آنها ، حجّت وبرهاني مشاهده نمودهايد ؟ آيا شخص عاقل به يك صورت كلماتي كه معاني آن را نداند ومىتواند به واسطهء تفحّص وسؤال از أهل خبره ، صحّت وسقم آن را تمييز دهد ، بدون تأمل واستفسار ، معتقد به هر اظهارى شده وبه يك دسته ألفاظ مهمله وحرفهاى ياوه ، دست از مبدأ ومعاد ومال وعرض وناموس خود برمىدارد واز بيانات حقّه پيغمبران ورسل إلهية كه مقرون به معجزات ظاهره وبراهين قاطعه ومصدّق عقل مستقيم است ، اعراض مىنمايد وديانت را امر بازيچه وتابع هواي هر جاهل مفسدى پنداشته وهيچ تأمل در عاقبت امر خود وگرفتارى به عذابهاى ناگهانى وعقوبتهاى شديد الهى نمىنمايد .
أفأمنوا مكر اللّه فلا يأمن مكر اللّه إلّا القوم الخاسرون .
چه شده كه اگر يك نفر از شما بناى يك تجارت مختصرى يا مسافرت به مسافت قصيره داشته باشد كه احتمال ضرر قليلي يا سلوك طريق مخطور يا منحرف ودورى بدهد ، با نهايت
هامش
( 1 ) . وسائل الشيعة ، ج 18 ، ص 101 .
( 2 ) . همان ، ص 99 .
( 3 ) . نحل ( 16 ) آيهء 43 .