وپس از ثبوت نبوت ، آنچه را هم كه اخبار فرمايند ، اذعان واعتقاد به صحت آنها واجب است واگر چه عقل نتواند چنان چه بايد وشايد حقيقت آنها را از راه دليل وبرهان كشف وادراك نمايد ، بلكه پس از ثبوت نبوت يك نفر مدّعى نبوت در نزد عاقل ، قطعا تصديق آن شخص وآنچه اعلام به آن كرده ، مىنمايد وتصديق نبوتش انفكاك از تصديق أقوال واظهاراتش ندارد وجملهء أنبياء عمده براي هدايت خلق به اسلام واجتماع بر دين واحد حنيف آمدند ، نهايت بر حسب اختلاف استعدادات ومقتضيات آنها اختلافى در احكام مؤسّسه شده ، نه در أصل ديانت اختلافى باشد . پس چون بعد از رحلت خاتم أنبياء ، شريعت واحكامى را كه باقي گذاشت ، ناسخى نخواهد بود ، خداوند متعالش معجزهء باقيه عنايت فرمود كه هر كس در اين عالم قدم گذارد وقابل باشد ، بتواند آن را مشاهده نموده وچنان چه در صدد پى بردن به معجزه بودنش باشد ، بتواند اطلاع به آن حاصل نمايد واگر چه به سؤال از كساني باشد كه أهل فهم اعجاز آن باشند وآن معجزهء پاينده وحجّت قاطعهء ثابتهء ، قرآن مجيد منزل بر آن حضرت است كه مستغنى از توصيف وتمجيد است .
وصل : از جمله چيزهايى كه معجزه بودن قرآن را به خوبى ظاهر مىسازد ، اين است كه گذشته از زيادت عناد كفار وعبده أصنام با حضرت خاتم صلّى اللّه عليه وآله ، از جهت اين كه اظهار بطلان تمام طرق آنها را فرمود وبراي آن خودسرها يك قيود وحدود شرعيه قرار داد كه منافى با رفتار به مقتضاى صرف شهوت وجهالت در همه أمور بود وسرايت داد احكام مؤسّسه وحدود مقرّره را در جان ومال وعيال آنها وخصوصا متعصبين از يهود ونصارى ورؤساى آنها كه نهايت سعى را در ذلّت وپستى رتبت وقتل آن حضرت داشتند وچه مقدار اذيتها ومجادلات ومحاربات با أو نمودند ؛ چنان چه بر حسب تواريخ معتبره ونصوص قرآنيه كه قرائتش متداول بين عموم مسلمين ومعاصرين آن حضرت ومطلعين از اين خصوصيات بوده ، نهايت عداوت ومخاصمت وحركات وحشيانهء أهل كتاب وكفار با آن حضرت واتباعش مسلّم است ومحل شبهه نيست . اين امر بديهي است وهر كس كه متعقل باشد ، به وضوح دريابد كه چنان چه كسى در بلدي كه أهل آن بلد قبائل متعددة باشند وهر قبيلهء عقيدهء راسخه چندينساله به مذهبي ورؤساء مذهبي داشته باشند ، اظهار بطلان تمامت آن مذاهب وحقّيت مذهبي كه مخالف ومنافى جمله آن مذاهب هست ، بنمايد واز مجراى عالم باطن خود را
بيست رساله ( فارسي ) — صفحة 62
مساهمون: ميرزا أحمد الآشتياني
ص٦٢