رسالهء آداب دعا « 1 » بسم اللّه الرحمن الرحيم
وَقالَ رَبُّكُمُ ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ
« 2 »
آيهء كريمه در مقام اظهار لطف ومرحمت خداوند منان در حق بندگان وعموم مؤمنين است ومفادش اين چنين است كه پروردگار رئوف وخالق مهربان شما فرموده : در كليهء حوائج ونيازمندىهاى خود ( از دنيوي واخروى ) كه به حسب ظاهر ، وسيلهء رسيدن به آنها براي شما فرآهم نيست ، وهم چنين أموري كه بر شما سخت ومشكل شده وانجام يا رفع آن را در عهدهء قدرت وتوانايى خود نمىبينيد ، حالت يأس ونااميدى را به خاطر خويش راه مدهيد ، ونگوييد كه رسيدن به آن ، حوائج ، يا انجام آن امر ، يا رفع فلان گرفتارى ، ممتنع وغير مقدور است ، يا اين كار اصلاحپذير نيست ؛ بلكه به رحمت من اميدوار بوده ومرا كه پروردگار دانا وتواناى شما وهمهء موجودات عالم هستى ، هستم ونسبت به مخلوق وآفريدهء خود رحيم ومهربانم ، بخوانيد تا شما را به خواستههاى خودتان برسانم .
البتة درخواست دارندهء از پروردگار - عزّ وجلّ - بايد متوجه چند امر باشد :
1 . آن كه آفريدگار جهان را بشناسد . والتفات به فقر ونادارى وعجز وناتوانى خود وهمه موجودات عالم امكان داشته باشد ، وبداند تنها بىنياز وتواناى مطلق ذات مقدس خداوند است كه هستى محض وعين حقيقت وجود وحيات است ، وكليه ممكنات در وجود وبقاء خود نيازمند به أو تعالى شأنه مىباشند :
يا أَيُّهَا النَّاسُ أَنْتُمُ الْفُقَراءُ إِلَى اللَّهِ وَاللَّهُ هُوَ الْغَنِيُّ
هامش
( 1 ) . اين رساله قبلا به عنوان مقدّمهء رسالهء هديّه احمديّه چاپ شده است .
( 2 ) . غافر ( 40 ) آيهء 60 .