هر سال بر أو نازل مىگردند وتمام مقدّرات را بر أو عرضه مىدارند ، البتة أفضل واعلم از كلّ مخلوقين ولائق مقام جاىنشينى از حضرت محمد صلّى اللّه عليه وآله مىباشد ، وچون شب قدر به اتفاق تمام امّت ، تا روز قيامت باقي است ونزول ملائكة هم به نص آيهء مباركه ، از هر مقدّرى در آن شب ثابت است ، پس وجود آن شخص هم كه ملائكة بر أو نازل مىشوند ، تا روز قيامت برقرار ومحقّق است .
ونيز در قرآن مجيد ، در سورهء تبارك فرموده :
الَّذِي خَلَقَ الْمَوْتَ وَالْحَياةَ لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا
« 1 » عالم آخرت را محل پاداش قرار داديم وعالم دنيا را موقع عمل ، تا فرمانبران از سركشان وگناهكاران ممتاز شوند وهر كس به پاداش عمل خود برسد ، پس دستور دهنده وفرماندهى هميشه ثابت وباقي است كه فرمان خداوند را به خلق برساند تا مطيع از سركش ممتاز شود .
پس بهر عصري وليّى قائم است * آزمايش تا قيامت دائم است
وواضح وبديهي است كه تعيين چنين كسى كه اعلم وأفضل از تمام افراد باشد وتمام دستورات اخلاقيه واحكام قرآن را آن طور كه حضرت محمد صلّى اللّه عليه وآله مىدانست ، بداند ومنزه از هواپرستى وظلم وجهل به حكمي وخطا ونسيان دستوري باشد وداراى خوىهاى پسنديده شده ، تا متناسب با فرشتگان گردد وملائكة بر أو نازل وهم صحبت شوند از عهدهء بشرى كه ربط كاملى با خداوند ندارد ، خارج است وفقط حضرت محمد صلّى اللّه عليه وآله به امر واشارهء خداوند ، كه عالم به ظاهر وباطن تمام افراد است ، مىتواند جاىنشين خود را كه أفضل از تمام خلق وكامل از تمام جهات ومطاع نسبت به تمام خلق باشد ، معيّن فرمايد .
ودر حقيقت ، حضرت محمد صلّى اللّه عليه وآله وامام جاىنشينش از جهت دانش به تمام احكام ودستورات خداوند ومنزه بودن از جهل واخلاق ناشايسته از قبيل ظلم وبخل وحسد وكبر وساير خوىهاى ناپسند وخطا وغفلت وسهو ، فرقى ندارند ( تا پيروى أو پيروى از علم ويقين باشد ) ؛ چنان چه در قرآن كريم فرموده :
وَلا تَقْفُ ما لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ إِنَّ السَّمْعَ وَالْبَصَرَ وَالْفُؤادَ كُلُّ أُولئِكَ كانَ عَنْهُ مَسْؤُلًا
« 2 » ، تابع غير علم نباشيد وعمل از روى گمان وغير علم
هامش
( 1 ) . ملك ( 67 ) آيهء 2 .
( 2 ) . اسراء ( 17 ) آيهء 36 .