( آن را ) نيكو ميداند ، پس خدا در داستان طالوت فرو فرستاد :
إِنَّ اللَّهَ اصْطَفاهُ عَلَيْكُمْ وَ زادَهُ بَسْطَةً فِي الْعِلْمِ وَ الْجِسْمِ
( سوره 2 آيه 247 ) يعنى ( اشموئيل گفت : طالوت از اين رو بشاهى شايستهتر از شما خواهد بود كه ) خدا او را بر شما برگزيد و بفراخى در علم و دانش و جسم و تن ( قدرت و توانائى ) فزونى بخشيد ، و گفتم : كشتن ( بحقّ و درستى ) كشتن ( بناحقّ و نادرستى ) را كم ميگرداند ، پس خدا فرو فرستاد :
وَ لَكُمْ فِي الْقِصاصِ حَياةٌ يا أُولِي الْأَلْبابِ
( سوره 2 آيه 179 ) يعنى و براى شما ( در حكم ) قصاص و برابرى ( در بارهء كشتگان ) حيوة و زندگى است اى خردمندان ( كه بعواقب امور و پايان كارها بينائيد ) .
3 - حضرت امير المؤمنين و پيشواى گرويدگان ( به خدا و رسول ) علىّ پسر ابو طالب ( رحمت و درود خدا بر او باد ) فرموده : علم و دانش را بياموزيد كه آموختن آن حسنه و نيكى است ، و درس گفتن و ياد دادن آن ( ثواب و پاداش ) تسبيح و منزّه و پاك دانستن خداى تعالى ( از صفات مخلوق و آفريده شده ) است ، و بحث و گفتگوى از آن جهاد و كارزار در راه خداى