تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار ( ج 1 و 2 ) ( بنادر البحار ، كتاب العقل و العلم و الجهل ) ( فارسى ) — صفحة 348

مساهمون:

ص٣٤٨
خَلَقْتَنِي مِنْ نارٍ وَ خَلَقْتَهُ مِنْ طِينٍ
( سوره 7 آيه 11 ) يعنى مرا از آتش ( كه جسمى است علوىّ نورانىّ ) آفريده‌اى و او را از خاك ( كه جسمى است سفلىّ و تاريك ) پس شيطان ميان ( روشنى ) آتش و ( تاريكى ) خاك را قياس و اندازه‌گيرى كرد ، و اگر نوريّت و روشنائى ( حقيقى ) آدم را بنوريّت آتش قياس كرده بود ميان دو نور و روشنائى يكى از آن دو را بر ديگرى مىشناخت ( خلاصه اگر شيطان نوريّت آدم را با روشنائى آتش قياس مينمود فضل و برترى يكى از آن دو را بر ديگرى ميدانست و آن را برمىگزيد ، پس چون حقيقت و درستى را نميدانست نبايد قياس كند ) . 2 - محمد بن حسن ( شيبانى ، فقيه حنفىّ ) در محضر و پيشگاه هارون الرشيد از حضرت ابو الحسن موسى ( امام هفتم موسى بن جعفر ، عليه السّلام ) پرسيد و ايشان در مكّه بودند ، پس به آن حضرت گفت : آيا جائز و روا است براى محرم و كسى كه جامهء احرام بر تن دارد محمل و كجاوه‌اش ( صندوق چوبى داراى سايبان كه دوتاى آن را در دو پهلوى شتر يا قاطر ميبندند و بر