عبيدة ثقفيّ كه امامت و پيشوائى محمّد بن علىّ بن ابى طالب مشهور به ابن الحنفيّه را باور داشتند ) مبتلى و گرفتار بود ، پس از آن حضرت ابو عبد اللَّه ( امام صادق ، عليه السّلام ) حارث شامىّ و بنان را يادآورى نموده و فرمود : حارث و بنان بر علىّ بن الحسين ( عليهما السّلام ) دروغ ميگفتند ، پس از آن مغيرة بن سعيد و بزيعا و سرىّ و ابا الخطاب و معمّر و بشار اشعرىّ ( كه صحيح و درست آن بشار شعيرىّ است ) و حمزهء بربرىّ و صائد نهدىّ را يادآورى كرده فرمود : خدا آنان را لعنت نموده و از رحمت و مهربانيش دورشان گرداند ، ما ( خانوادهء پيغمبر اكرم ) از كذّاب و بسيار دروغگو كه بر ما دروغ مىبندد ، يا از آنكه رأى و انديشهاش سست و ناتوان است خالى و تهى نيستيم ، خدا ما را از شدّت و سختى هر كذّاب و بسيار دروغگو كفايت نموده و بس باشد ( ما را از شرّ و بدى آنان حفظ كرده و نگهدارمان باشد ) و سوزش آهن را بايشان بچشاند ( اينان را بكشد و به كيفرشان برساند . ناگفته نماند : يكى از فضلاء عصر ما « وفّقه اللَّه بتوفيقاته « كتابى نوشته و در آن دليلهاى محكم و استوار آورده باينكه عبد اللَّه بن سبا اسطورة و افسانه است و چنين كسى نبوده
بحار الأنوار ( ج 1 و 2 ) ( بنادر البحار ، كتاب العقل و العلم و الجهل ) ( فارسى ) — صفحة 313
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٣١٣