آنست كه « على » بمعنى « لام » است يعنى حفظ و نگهدارى كند براى ايشان ، و گمان ميرود بمعنى « من » باشد ( كسى كه حفظ و نگهدارى كند از امّت من ) و حديث در لغت ( زبان عرب كه به آن سخن ميگويند ) مرادف و هم معنى كلام و سخن است ، و در اصطلاح و لغت و زبان همهء حديثگويان كلام و سخن مخصوص و ويژهاى است كه نقل شده از پيغمبر يا امام يا از يكى از اصحاب ( كه او را صحابى گويند و او كسى است كه پيغمبر ، صلّى اللَّه عليه و آله ، را ملاقات و ديدار نمود و به آن حضرت ايمان آورده و در حال ايمان و اسلام از دنيا رفته ) يا از يكى از پيروان اصحاب ( كه او را تابعىّ گويند و او كسى است كه يكى يا بيشتر اصحاب پيغمبر را ملاقات كرده و بپيغمبر ايمان آورده و مؤمن و مسلمان مرده ) يا نقل شده از كسى كه پيروى مىكند پيروى آن تابعىّ را در حالى كه حكايت نموده و بيان مىكند گفتار يا كردار يا تقرير و بيان ايشان را . و نزد بيشتر نقلكنندگان حديث كه اماميّه بوده يعنى اعتقاد و باورشان آنست كه امير المؤمنين و يازده فرزند آن حضرت ( صلوات اللَّه عليهم اجمعين ) خلفاء و
بحار الأنوار ( ج 1 و 2 ) ( بنادر البحار ، كتاب العقل و العلم و الجهل ) ( فارسى ) — صفحة 264
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٢٦٤