تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار ( ج 1 و 2 ) ( بنادر البحار ، كتاب العقل و العلم و الجهل ) ( فارسى ) — صفحة 220

مساهمون:

ص٢٢٠
رسيده در ( تفسير ) گفتار خدا :
اتَّخَذُوا أَحْبارَهُمْ وَ رُهْبانَهُمْ أَرْباباً مِنْ دُونِ اللَّهِ
( سورهء 9 آيه 31 ) يعنى يهود و نصارى علماء و دانشمندان و زهّاد و پارسايانشان را جز خدا بخدائى گرفتند . حضرت فرمود : به خدا سوگند يهود و نصارى براى علماء و دانشمندانشان نماز نخوانده روزه نگرفتند ( آنان را عبادت و بندگى نكردند ) و ليكن علماء و دانايانشان براى ايشان حرام و ناروا را حلال و روا و حلال را حرام گردانيدند ( براى بدست آوردن رئاست و پيشوائى و اضلال و گمراه ساختن احكام خدا را تغيير داده و دگرگون ساختند ) و آنان هم ( از روى تعصّب و خوشنود بودن به آن ) از علماءشان پيروى كردند ( از اينجا است كه ما ميگوئيم : سخن عالم و دانشمند هنگامى براى مردم حجّت و دليل است و بايد از آن پيروى نمود كه موافق احكام دين مقدّس اسلام باشد ) . 18 - حضرت صادق ( عليه السّلام ) فرموده : دروغ گفته كسى كه گمان كرده از شيعه و پيروان ما است در حالى كه چنگ زننده است بدستگيرهء جز ما ( پيرو ديگران است ) .