( مردم به آنان از روى عظمت و بزرگى نمينگرند ) .
13 - و حفص پسر بخترىّ ( مرد نيكو تن و نيكو رونده و به خود نازنده ، و گفتهاند : بخترى معرّب و عربى شده بهتر است ) روايت كرده و گفته : شنيدم حضرت ابا عبد اللَّه ( امام صادق ، عليه السّلام ) ميفرمود : پدرم از پدرانش ( تحيت و درود بر ايشان باد ) مرا خبر داده و آگاهم ساخته باينكه امير المؤمنين ( عليه السّلام ) به كميل بن زياد نخعى فرمود : ( بنيازمندان آنچه را به آن نياز دارند ) ببخش و ( خود را به ديگران به اين كار ) آشكار مساز و نشناسان ( تا برئاء و خودنمائى كه موجب فساد و تباهى عمل است آلوده نشود ) و خويشتن را ( از مردم ) پنهاندار و به ياد ( ايشان ) نياور ( طورى رفتار كن كه در بارهات چيزى نگويند كه تكبّر و سرفرازى نمائى ) و يادگير و ( به آن ) عمل كن ، و ( هنگام فتنه و تباهكارى ) خاموش باش ( سخنى نگو ) نجات و رهائى مييابى و سلامت و بىگزند ميباشى ، نيكوكاران را شاد كن ، و بدكاران را بسختترين خشم وادار ( تا رنجيده شوند ) و هنگامى كه خدا دين و آئين ( احكام و فرامين ) خود را به تو شناساند ( توفيق داده و اسباب كار را برايت جور نمود تا دين خدا را كه سبب
بحار الأنوار ( ج 1 و 2 ) ( بنادر البحار ، كتاب العقل و العلم و الجهل ) ( فارسى ) — صفحة 168
مساهمون: العلامة المجلسي
ص١٦٨