5 - پيغمبر ( صلّى اللَّه عليه و آله ) فرموده : هر كه خود را ( از روى علم و دانش ) شناخت پروردگارش را ( هم از روى علم و دانش ) شناخته پس ( از شناختن پروردگار از روى علم و دانش ) بر تو باد بعلم و دانش به آنچه كه جز به آن عمل و كار ( هر كس ) صحيح و درست نيست ، و آن علمى كه جز به آن عمل و كار درست نيست اخلاص و پاكدلى است ( عمل از روى علم و دانش يعنى از روى اخلاص بجا آورده شود ، نه از روى رئاء و خودنمائى ) .
6 - پيغمبر ( صلّى اللَّه عليه و آله ) فرموده : به خدا پناه ميبريم از ( عذاب و كيفر ) علم و دانشى كه نفع و سود ندارد ، و آن علم و دانشى است كه بسبب اخلاص و پاكدلى با عمل مخالفت و ناسازگارى مىكند ( چون عمل موافق علم و از روى اخلاص نيست پس آن علم نفع و سود ندارد و سبب عذاب و كيفر مىشود ) و بدان علم و دانش اندك عمل بسيار را نيازمند است ، زيرا كسى كه يك ساعت علم و دانش ياد گرفت تا زنده است بايد آن را به كار بندد ( طبق آن عمل كند ) .
بحار الأنوار ( ج 1 و 2 ) ( بنادر البحار ، كتاب العقل و العلم و الجهل ) ( فارسى ) — صفحة 163
مساهمون: العلامة المجلسي
ص١٦٣