خوارق عادات وى مىپردازد كه دليل بر مقام والاي معنوي پيغمبر وكمال روحاني اوست واز اين رهگذر سخن را به پيغمبران ديگر چون موسى وعيسى ( ع ) مىكشاند . پيغمبران مؤيّد از ملكوت اعلا هستند وبا فيض روح قدسي اسرار وجود را بازگو مىكنند . پس چگونه ممكن است سخن آنان متناقض باشد .
فصل بعدى « كه كلام أنبياء ورسوم ايشان » نام دارد .
دوباره به موضوع رمز وتمثيل واهميت آن در فهم اسرار ملكوتي اشاره مىكند واين بار برخى از رموز واسرار كلام نبوي را باز مىنمايد وسخن را به قرآن وديگر كتب منزله مىكشاند يكى از مثالهائى را كه در اين مورد ذكر مىكند اين است : از پيغمبر روايت شده است كه خداوند راه راستى را مثل زده است كه در دو طرف آن ديوارى ساخته شده است وبر ديوارها ، درهاى گشوده شده قرار دارد واز آن درها ، پردههائى آويزان است ودر آغاز راه ، ندادهندهاى ندا مىدهد كه به راه راست آئيد . سپس فرمود ، آن راه راست اسلام است وآن درهاى باز محارم خداوند است وپردهها ، حدود واحكام خداوند است وآن منادى ، قرآن است . » راه مثل ومعنا چنين است وآنچه در قرآن در اين خصوص آمده است ، بليغتر وموجزتر است .
حضرت محمد ( ص ) نيز خود به اين معنى اشاره كرده وفرموده است : « هيچ آيهاى به سوى من فروفرستاده نشده است مگر آنكه ظاهر وباطني دارد وهر حرفى از آن حدى وهر حدى مطلعى دارد . » ولى بايد توجه داشت كه اين أمثال ، گرچه به ظاهر مختلف است ولى أصل آنها در واقع امر يكى است وحقيقت
أعلام النبوة — صفحة مقدمة 20
مساهمون: أبو حاتم الرازي
صمقدمة ٢٠