وَمِنَ الْإِبِلِ اثْنَيْنِ وَمِنَ الْبَقَرِ اثْنَيْنِ قُلْ آَلذَّكَرَيْنِ حَرَّمَ أَمِ الْأُنْثَيَيْنِ أَمَّا اشْتَمَلَتْ عَلَيْهِ أَرْحَامُ الْأُنْثَيَيْنِ أَمْ كُنْتُمْ شُهَدَاءَ إِذْ وَصَّاكُمُ اللَّهُ بِهَذَا فَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرَى عَلَى اللَّهِ كَذِبًا لِيُضِلَّ النَّاسَ بِغَيْرِ عِلْمٍ إِنَّ اللَّهَ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ ( 144 )
واز شتر دو ، واز گاو دو . بگو : « آيا [ خدا ] نرها [ ى آنها ] را حرام كرده يا مادهها را ؟ يا آنچه را كه رحم آن دو مادة در بر گرفته است ؟ آيا وقتي خداوند شما را به اين [ تحريم ] سفارش كرد حاضر بوديد ؟ » پس كيست ستمكارتر از آن كس كه بر خدا دروغ بندد ، تا از روى ناداني ، مردم را گمراه كند ؟ آرى ، خدا گروه ستمكاران را راهنمايى نمىكند . ( 144 )