ثُمَّ قَسَتْ قُلُوبُكُمْ مِنْ بَعْدِ ذَلِكَ فَهِيَ كَالْحِجَارَةِ أَوْ أَشَدُّ قَسْوَةً وَإِنَّ مِنَ الْحِجَارَةِ لَمَا يَتَفَجَّرُ مِنْهُ الْأَنْهَارُ وَإِنَّ مِنْهَا لَمَا يَشَّقَّقُ فَيَخْرُجُ مِنْهُ الْمَاءُ وَإِنَّ مِنْهَا لَمَا يَهْبِطُ مِنْ خَشْيَةِ اللَّهِ وَمَا اللَّهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ ( 74 )
سپس دلهاى شما بعد از اين [ واقعه ] سخت گرديد ، همانند سنگ ، يا سختتر از آن ، چرا كه از برخى سنگها ، جويهايى بيرون مىزند ، وپارهاى از آنها مىشكافد وآب از آن خارج مىشود ، وبرخى از آنها از بيم خدا فرو مىريزد ، وخدا از آنچه مىكنيد غافل نيست . ( 74 )