إِنَّ الَّذِينَ تَوَفَّاهُمُ الْمَلَائِكَةُ ظَالِمِي أَنْفُسِهِمْ قَالُوا فِيمَ كُنْتُمْ قَالُوا كُنَّا مُسْتَضْعَفِينَ فِي الْأَرْضِ قَالُوا أَلَمْ تَكُنْ أَرْضُ اللَّهِ وَاسِعَةً فَتُهَاجِرُوا فِيهَا فَأُولَئِكَ مَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ وَسَاءَتْ مَصِيرًا ( 97 )
كساني كه بر خويشتن ستمكار بودهاند ، [ وقتي ] فرشتگان جانشان را مىگيرند ، مىگويند : « در چه [ حال ] بوديد ؟ » پاسخ مىدهند : « ما در زمين از مستضعفان بوديم . » مىگويند : « مگر زمين خدا وسيع نبود تا در آن مهاجرت كنيد ؟ » پس آنان جايگاهشان دوزخ است ، و [ دوزخ ] بد سرانجامى است . ( 97 )