وَإِذَا جَاءَهُمْ أَمْرٌ مِنَ الْأَمْنِ أَوِ الْخَوْفِ أَذَاعُوا بِهِ وَلَوْ رَدُّوهُ إِلَى الرَّسُولِ وَإِلَى أُولِي الْأَمْرِ مِنْهُمْ لَعَلِمَهُ الَّذِينَ يَسْتَنْبِطُونَهُ مِنْهُمْ وَلَوْلَا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهُ لَاتَّبَعْتُمُ الشَّيْطَانَ إِلَّا قَلِيلًا ( 83 )
وچون خبري [ حاكى ] از ايمنى يا وحشت به آنان برسد ، انتشارش دهند واگر آن را به پيامبر واولياى امر خود ارجاع كنند ، قطعاً از ميان آنان كسانىاند كه [ مىتوانند درست ونادرست ] آن را دريابند ، واگر فضل خدا ورحمتِ أو بر شما نبود ، مسلَّماً جز [ شمارِ ] اندكى ، از شيطان پيروى مىكرديد . ( 83 )