يُنَادُونَهُمْ أَلَمْ نَكُنْ مَعَكُمْ قَالُوا بَلَى وَلَكِنَّكُمْ فَتَنْتُمْ أَنْفُسَكُمْ وَتَرَبَّصْتُمْ وَارْتَبْتُمْ وَغَرَّتْكُمُ الْأَمَانِيُّ حَتَّى جَاءَ أَمْرُ اللَّهِ وَغَرَّكُمْ بِاللَّهِ الْغَرُورُ ( 14 )
[ دو رويان ، ] آنان را ندا درمىدهند : « آيا ما با شما نبوديم ؟ » مىگويند : « چرا ، ولى شما خودتان را در بلا افكنديد وامروز وفردا كرديد وترديد آورديد وآرزوها شما را غرّه كرد تا فرمان خدا آمد و [ شيطانِ ] مغروركننده ، شما را دربارهء خدا بفريفت . ( 14 )
القرآن الكريم ( ترجمة فارسي ) — صفحه 539 ( الحديد 14 )
پدیدآورندگان: كتاب الله تبارك وتعالى
ص۵۳۹ ( الحديد ۱۴ )