يَوْمَ تَرَى الْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ يَسْعَى نُورُهُمْ بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَبِأَيْمَانِهِمْ بُشْرَاكُمُ الْيَوْمَ جَنَّاتٌ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا ذَلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ ( 12 )
آن روز كه مردان وزنان مؤمن را مىبينى كه نورشان پيشاپيششان وبه جانب راستشان دوان است . [ به آنان گويند : ] « امروز شما را مژده باد به باغهايى كه از زير [ درختان ] آن نهرها روان است در آنها جاودانيد . اين است همان كاميابى بزرگ . ( 12 )