وَإِنْ خِفْتُمْ أَلَّا تُقْسِطُوا فِي الْيَتَامَى فَانْكِحُوا مَا طَابَ لَكُمْ مِنَ النِّسَاءِ مَثْنَى وَثُلَاثَ وَرُبَاعَ فَإِنْ خِفْتُمْ أَلَّا تَعْدِلُوا فَوَاحِدَةً أَوْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُكُمْ ذَلِكَ أَدْنَى أَلَّا تَعُولُوا ( 3 )
واگر در اجراى عدالت ميان دختران يتيم بيمناكيد ، هر چه از زنان [ ديگر ] كه شما را پسند افتاد ، دو دو ، سه سه ، چهار چهار ، به زنى گيريد . پس اگر بيم داريد كه به عدالت رفتار نكنيد ، به يك [ زنِ آزاد ] يا به آنچه [ از كنيزان ] مالك شدهايد [ اكتفاء كنيد ] . اين [ خوددارى ] نزديكتر است تا به ستم گراييد [ وبيهوده عيالوار گرديد ] . ( 3 )