الَّذِينَ يَذْكُرُونَ اللَّهَ قِيَامًا وَقُعُودًا وَعَلَى جُنُوبِهِمْ وَيَتَفَكَّرُونَ فِي خَلْقِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ رَبَّنَا مَا خَلَقْتَ هَذَا بَاطِلًا سُبْحَانَكَ فَقِنَا عَذَابَ النَّارِ ( 191 )
همانان كه خدا را [ در همهء أحوال ] ايستاده ونشسته ، وبه پهلو آرميده ياد مىكنند ، ودر آفرينش آسمانها وزمين مىانديشند [ كه : ] پروردگارا ، اينها را بيهوده نيافريدهاى منزهى تو ! پس ما را از عذابِ آتش دوزخ در أمان بدار . ( 191 )