وَيَقُولُ الَّذِينَ آَمَنُوا لَوْلَا نُزِّلَتْ سُورَةٌ فَإِذَا أُنْزِلَتْ سُورَةٌ مُحْكَمَةٌ وَذُكِرَ فِيهَا الْقِتَالُ رَأَيْتَ الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ يَنْظُرُونَ إِلَيْكَ نَظَرَ الْمَغْشِيِّ عَلَيْهِ مِنَ الْمَوْتِ فَأَوْلَى لَهُمْ ( 20 )
وكساني كه ايمان آوردهاند مىگويند : « چرا سورهاى [ دربارهء جهاد ] نازل نمىشود ؟ » امّا چون سورهاى صريح نازل شد ودر آن نامِ كارزار آمد ، مىبينى آنان كه در دلهايشان مرضى هست ، مانند كسى كه به حال بيهوشى مرگ افتاده به تو مىنگرند . ( 20 )