مَثَلُ الْجَنَّةِ الَّتِي وُعِدَ الْمُتَّقُونَ فِيهَا أَنْهَارٌ مِنْ مَاءٍ غَيْرِ آَسِنٍ وَأَنْهَارٌ مِنْ لَبَنٍ لَمْ يَتَغَيَّرْ طَعْمُهُ وَأَنْهَارٌ مِنْ خَمْرٍ لَذَّةٍ لِلشَّارِبِينَ وَأَنْهَارٌ مِنْ عَسَلٍ مُصَفًّى وَلَهُمْ فِيهَا مِنْ كُلِّ الثَّمَرَاتِ وَمَغْفِرَةٌ مِنْ رَبِّهِمْ كَمَنْ هُوَ خَالِدٌ فِي النَّارِ وَسُقُوا مَاءً حَمِيمًا فَقَطَّعَ أَمْعَاءَهُمْ ( 15 )
مَثَلِ بهشتى كه به پرهيزگاران وعده داده شده [ چون باغي است كه ] در آن نهرهايى است از آبى كه [ رنگ وبو وطعمش ] برنگشته وجويهايى از شيرى كه مزهاش دگرگون نشود ورودهايى از بادهاى كه براي نوشندگان لذّتى است وجويبارهايى از انگبينِ ناب . ودر آنجا از هر گونه ميوه براي آنان [ فرآهم ] است و [ از همه بالاتر ] آمرزش پروردگار آنهاست . [ آيا چنين كسى در چنين باغي دلانگيز ] مانند كسى است كه جاودانه در آتش است وآبى جوشان به خوردشان داده مىشود [ تا ] رودههايشان را از هم فروپاشد ؟ ( 15 )